Bulaşıcıdır; mutsuzluk...

El sıkışmakla bakışmakla konuşmakla geçer insandan insana... Bağışıklığı gelişmedi henüz...

Anlamsızlıktır; mutsuzluk...

Hiç bir şey yapmadığın ve üstelik tanımadığın görünmeyen koca bir devin böğrüne böğrüne saydırmasıdır yumrukları peşi sıra... Nefessiz bırakıncaya kadar...

Kan ter içinde uykusuzluktur dön baba dön...

Ecinniyle karışmış kabustur; üzerine kapaklanmış el ve ayaklarından çivileyen...

Yalnızlıktır; yalnızlığını paylaşamadıkça... Kalabalıktır; yalnızlığını paylaşamadıkça...

Yağmurla sevişmektir kaldırımlarda... Deniz kenarında saatlerce kıpırdamamadan boş bir noktaya sözüm ona derinlemesine bakmaktır...

Ayrılık yahut kavuşma duygusunu yudumlamaktır... Ayrılık kadar kavuşmak da mutsuzluktur ya...

Kadınına dokunmamak erkeğinin kokusundan nefret etmektir...

Adressiz kaçma arzusu kaybolma yok olma hissidir...

Küsmektir her şeye en çok sevdiklerine ve küstürmek seni en çok sevenleri...

Başın eğik kaybettiklerini aramaktır nafile bir çabayla...

Ömür billah yapmayacaklarını yapmaktır sonradan utanacağın belki de...

Ve hepsinin paydasında; büyümek bilmek öğrenmek konuşmak anlamaktır...

Mutsuzluk hayatın en sık rastlanılan duygusudur...

En bol bağışlanmışı insana... Şüphesiz vardır bir hikmeti...


Ve bulaşıcıdır...


El sıkışmakla bakışmakla konuşmakla geçer insandan insana...


Bağışıklığı gelişmedi henüz...


Mümkün olduğunca dikkat etmeli...
[fade:e5bea94f32]alinti[/fade:e5bea94f32]