Sagliksal

Genellikle 1. dönemde hayli yıllar geçmiştir ve 2. döneme girilmiştir, bu dönemde ilk arızalar ve şikayetler görülmeye başlar:
— Genel bir güçsüzlük; Takatsizlik;
— Baş dönmesi ve sık sık baş ağrıları;
— Hafıza zayıflaması, dikkatini toplıyamama;
— Geceleri sebepsiz yere çoğunlukla uyuyamama.
Bu dönemde de yine alışılageldiği gibi fazla yendiği için kilo almaya devam olunur zayıflama yoktur.
Bu kimsede HİPERTANSİYON başlamıştır, Kanda açlık şekeri normal seviyededir, dolayisile idrarda şeker yoktur.
Fakat şeker yüklemesi yapılıp tahliller yapıldığında : 120 dakika sonunda kandaki şekerin, 100 gr. kanda 120 mg. 30 veya 60 dakika sonunda 160 mg. olduğu görülür. Bu sonuçlar GİZLİ ŞEKER dönemine girildiğini gösterir. Her ne kadar kandaki insülin miktarı 1. dönemden fazla isede etkisi kâfi gelmemektedir.
Kan plazmasındaki üre asidi miktarı yükselmiştir (1 litrede 60 mg.ı geçmiştir), bunun sonucu hastada GUT ve ÜRAT TAŞI meydana gelmeye başlar. Böbrek ağrılarından şikayet artar.
Bu sıralarda kandaki total lipid (yağ) oramda artmaya başlar.
3. Dönem: Şeker Hastalığı Kendini Belli Etmiştir:
Kandaki şeker miktarı 120 mg.'m üzerine çıkmaya başlamıştır.
Bu dönemin başlarında, gündüzleri kandaki şsker miktarı 100 gr. kanda 160 mg.'ı geçmeye başlar (normali 140). Bu durumda zaman zaman idrarda şeker çıkmasına neden olur. Fakat zamanla kandaki şeker seviyesi SÜREKLİ YÜKSEK KALMAYA başlar, bunun sonucu idrarda şeker çıkmasıda sürekli bir hal almaya başlar, böylece hastada aşın susuzluk ve sık idrara çıkma baş gösterir.
Bu dönemdeki belirtiler 2. dönemdekinin aynidir fakat daha iler
lemis haldedir. Çeşitli organlarda vakitsiz ihtiyarlama kendini gÖste rir. Bu dönemde kandaki üre asidi miktarı fazladır ve Gut ve Böbrek taşı ağrıları daha ağır şekilde devam eder.
3. dönemde atar damar bozulmaları ilerler, bunun sonucu KALP, KOL ve BACAKLARDA ağrılar başlar. Yine bu dönemde çeşitli hastalıklara ve bilhassa VEREME kolayca yakalanma olasılığı vardır. Boyunda abseler oluşur.
Bu dönemde insülin miktarı arttığı için, diğer bozuklukların çıkması ve ilerlemesi yavaş olur.
3. dönemin başlangıcında açlık kan şekeri, 100 gr. kanda 120 mg.
civarında iken, hastanın kilosu azami seviyesine ulaşmıştır. Ayni şekilde kandaki insülin miktarıda ulaşacağı en yüksek seviyeye varmıştır. Bundan sonra küo kaybı ve insülin veriminde düşme başlar, buna karşılık kandaki şeker oranı yükselmeye devam eder.
Bu dönüş noktası Şişmanlatıcı Şekerin gelişmesi bakımından çok önemlidir. Artık PANKREAS BEZESİ aşırı yükten dolayı yorulmuştur, nîsülin verimi azalmaya başlamıştır.
Bu sıralarda biraz kilo verilebilirse, kanda şeker oranı mevcut insülinle düşürülebilir ve uzunca bir süre idrarda şeker çıkmayabilir. Yalnız damarlardaki bozukluklar ve onun sonucu meydana gelen arızalar kaybolmaz.
Fakat yaşın ierlemesile, kilo vermek suretile kandaki şeker derecesini düşürmek pek fayda vermez olur, kilo verme suretile sağlanan iyilik kısa süre sonra kaybolur. Devrenin sonuna doğru kilo vermeye rağmen kandaki şeker oram yükselmeye devam eder.
Mümkün olduğu kadar daha 2. dönemde ve 3. dönemin başında kilo vererek, hasta kanındaki şeker derecesini düşürebilir fakat bu her zaman kabil olmaz, sadece 4. dönemin (zayıflama) gelmesini geciktirir.
Gıdaları azaltmak ve ikilo vermek hastayı güçsüz bırakır ve bilhassa beğnin çalışması İmalardan çok zarar görüır, bu husus unutulmamalı, yemek miktarı ve kilo vermeler ons göre iyi ayarlanmalıdır.
4. Dönem : Zayıfama Dönemi:
Bu dönem artık tipik bir ZAYIFLATICI ŞEKER hastalığıdır. Tümüyle ilk kısımda izah ettiğimiz ZAYIFLATICI ŞEKERİN durumuna gelinmiştir. Tabiat hükmünü yerine getirmiştir. Başlangıçta kanda yüksek olan insülin iştahı artırmış, yemekleri kesmeye imkan bırakmamıştır. Şeker oranı arttıkça insülin verimide zorlanmış ve nihayet
4. donemde pankreas bezesi yorularak insülin verimi düşmeye başlamıştır. Bunun sonucu 4. dönemde kendiliğinden zayıflama devresi başlamıştır. Ihsülinin azalması hastada iştahı azaltmıştır, böylece vücut kendi kendini yiyerek süratle zayıflamaya başlamıştır. Artık bu döneme gelmiş ve pankreas bezesi tükenmiş bir hastada, pankreas be zesini yeniden faaliyete geçirmeye imkan yoktur.
Bundan önceki dönemde yani 3. dönemde dışardan insül&ı kuL'aa-mak gerekmezdi kullanılması tehlikelide olurdu fakat 4. dönemde dışardan insülin kıdlalnjmta (gençlik şeker hastalığımda olduğu gibi) gart hale gelmiştir, yalnız şekeri çok fazla düşürmemeye dikkat etmelidir.
Hastanın pankreas bezesinin güçlü olması, Kalıtsal durum, önceki dönemlerde şişmanlamanın bir yerde durdurulması gibi faktörlerle Şişmanlatıcı Şeker hastalığına tutulan hastanın iyileşmesi veya bu dönemlerin sürelerinin uzatılması sağlanabilir.