Ark refleksi, en iyi biçimde fizyologlar tarafından yapılan basit bir deneyle örneklenir. Bu örneğe refleks tepkisi denir. Hasta oturtulur ve bir bacağım ötekinin üzerine atması istenir. Doktor, hastanın sallanan bacağında tendon kas bağının olduğu yere sert bir vuruş yapar. Tendona inen darbe, üst kalça kasımn gerilmesine yol açar. Kasın içinde bulunan almaçlar, sensor sinirin uçlarına yansıyan bir sinyal verir. Bu sinir tarafından taşınan vuruş, omuriliğin alt ucuna ulasır. Omurilik içinde, vuruş, doğrudan doğruya aynı kalça kasına uzanan motor sinire aktarılır. Motor sinirin harekete geçmesi, kasın gerilmesine yol açar ve kas alttaki bacak üstüne bir darbe indirir.
Bu örnekteki gibi reflekslerde merkezi sinir sistemi içindeki bağlantılar omurilikte yer aldığından bunlara spinal refleksler denir. Bu refleksler, sinir sisteminin bir bölümünün çalışıp çalışmadığının kontrolünü sağlar. Bu tür refleks mekanizmalarının koruyucu bir işlevi vardır, örneğin, göze kaçan bir toz parçası, göz kırpmalarına yol açar. öksürük, nefes borusuna kaçan besin ya da sudan kaynaklanan bir savunma eylemidir. Burundaki almaçların tahriş olması, hapşırmayla sonuçlanır. Refleks hareketleri dengemizi sağlamamızda da yardımcı olur, tökezlediğimiz zaman düşmemizi engeller.
Sensor sinir tellerinin birçok dalı yalnızca spinal refleksleri tahrik etmek için mator nöronlara bağlanmaz, beyinle bağlantı kurmadan önce omurilik üzerinde uzanır. Omurilik içinde iliği beyne ileten nöronlarla da bağlanabilirler.
Eğer sıcak bir nesneye değerseniz, derideki duysal sinir uçları elinizi hemen çekmenizi sağlayacak bir refleksi uyarmak için mesajlar gönderir. Duysal sinirlerin dalları, beyindeki merkezlere uyarılar da gönderir. Bu uyarılar sıcaklık ve ağrının bilinçli izlenimleri olarak algılanacaktır. Bununla birlikte ağrı ve sıcaklığın tam farkına varabilmemiz, elimizi çektikten sonra mümkün olur. Bu da sıcaklık ve ağrının "bilinçli olarak" algılanmasının birbiriyle ilgili olduğunu ancak, refleksi yönlendirmediğini gösterir.